ISO 22301:2019 – Επιχειρησιακή Συνέχεια

Το πρότυπο ISO 22301:2019 περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο ένας οργανισμός μπορεί να οργανώσει και να διαχειριστεί συστηματικά την Επιχειρησιακή του Συνέχεια. Πρόκειται για διεθνές πρότυπο βάσει του οποίου ένας οργανισμός μπορεί να πιστοποιηθεί από διαπιστευμένο φορέα πιστοποίησης και να τεκμηριώσει προς πελάτες, συνεργάτες, ιδιοκτήτες και άλλα ενδιαφερόμενα μέρη ότι έχει οργανώσει κατάλληλα την αντιμετώπιση σοβαρών διακοπών της λειτουργίας του.

Το συγκεκριμένο πρότυπο μπορεί να εφαρμοστεί από κάθε είδους οργανισμό — μεγάλο ή μικρό, κερδοσκοπικό ή μη κερδοσκοπικό, ιδιωτικό ή δημόσιο.

Το επίκεντρο του ISO 22301:2019 είναι η δυνατότητα του οργανισμού να συνεχίζει να παρέχει τα κρίσιμα προϊόντα και τις υπηρεσίες του σε ένα προκαθορισμένο και αποδεκτό επίπεδο όταν συμβεί ένα σοβαρό περιστατικό ή μία διακοπή της κανονικής του λειτουργίας.

Η βασική φιλοσοφία του ISO 22301:2019 στηρίζεται στην κατανόηση του οργανισμού, στην Ανάλυση Επιπτώσεων στην Επιχείρηση (Business Impact Analysis – BIA) και στην αξιολόγηση των κινδύνων που μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή των δραστηριοτήτων του.

Μέσα από τη διαδικασία αυτή προσδιορίζονται οι κρίσιμες δραστηριότητες της επιχείρησης, οι εξαρτήσεις τους, οι απαιτούμενοι πόροι και οι επιπτώσεις που μπορεί να προκύψουν αν κάποια από αυτές διακοπεί για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.

Στο πλαίσιο της Επιχειρησιακής Συνέχειας χρησιμοποιούνται, ανάλογα με τις ανάγκες του οργανισμού, έννοιες και στόχοι όπως:

Μέγιστη Αποδεκτή Περίοδος Διακοπής (MAO/Maximum Acceptable Outage): το χρονικό διάστημα πέρα από το οποίο οι επιπτώσεις από τη μη συνέχιση μιας δραστηριότητας γίνονται μη αποδεκτές για τον οργανισμό.
Στόχος Χρόνου Ανάκαμψης (RTO – Recovery Time Objective): ο χρόνος μέσα στον οποίο μία δραστηριότητα, υπηρεσία ή λειτουργία πρέπει να ανακτηθεί μετά από μία διακοπή.
Στόχος Σημείου Ανάκτησης (RPO – Recovery Point Objective): χρησιμοποιείται κυρίως για πληροφορίες και δεδομένα και προσδιορίζει το σημείο στο οποίο πρέπει να μπορούν να αποκατασταθούν μετά από ένα περιστατικό.

Για την ασφαλή εφαρμογή όλων αυτών, η επιχείρηση αρχικά καλείται να αναγνωρίσει τα ενδιαφερόμενα μέρη που αλληλεπιδρούν τόσο με το εσωτερικό όσο και με το εξωτερικό περιβάλλον της και να προσδιορίσει τις απαιτήσεις που σχετίζονται με τη συνέχιση της λειτουργίας της.

Στη συνέχεια πραγματοποιείται Ανάλυση Επιπτώσεων στην Επιχείρηση και αξιολόγηση των κινδύνων, ώστε να προσδιοριστούν ποιες δραστηριότητες είναι πραγματικά κρίσιμες και ποιες θα πρέπει να είναι οι προτεραιότητες ανάκαμψης.

Με τη συνεργασία της Διοίκησης καθορίζονται οι κατάλληλες στρατηγικές και λύσεις Επιχειρησιακής Συνέχειας και αναπτύσσονται τα απαραίτητα σχέδια και διαδικασίες για την αντιμετώπιση περιστατικών και την αποκατάσταση της λειτουργίας.

Τα σχέδια αυτά δεν αρκεί απλώς να υπάρχουν. Η επιχείρηση καλείται να τα δοκιμάζει μέσα από ασκήσεις και ελέγχους, να αξιολογεί τα αποτελέσματά τους και να τα βελτιώνει όταν εντοπίζονται αδυναμίες.

Υιοθετώντας το ISO 22301:2019, ένας οργανισμός μπορεί να επιτύχει:

Περιορισμό των επιπτώσεων από σοβαρές διακοπές της λειτουργίας του.
Καλύτερη προετοιμασία και ταχύτερη αντίδραση σε έκτακτα περιστατικά.
Προσδιορισμό των κρίσιμων δραστηριοτήτων και των πραγματικών προτεραιοτήτων ανάκαμψης.
Καλύτερη προστασία των κρίσιμων πόρων, υποδομών, πληροφοριών και συνεργασιών.
Μείωση των οικονομικών και λειτουργικών επιπτώσεων μιας διακοπής.
Ενίσχυση της εμπιστοσύνης πελατών, επενδυτών, εργαζομένων και άλλων ενδιαφερόμενων μερών.
Συνεχή βελτίωση των πρακτικών Επιχειρησιακής Συνέχειας.
Βελτίωση της αξιοπιστίας και της εικόνας της επιχείρησης.
Δυνατότητα συμμετοχής σε δημόσιους και ιδιωτικούς διαγωνισμούς όπου ζητείται πιστοποιημένο Σύστημα Διαχείρισης Επιχειρησιακής Συνέχειας.

Το ISO 22301:2019 μπορεί να εφαρμοστεί σε κάθε οργανισμό ανεξαρτήτως μεγέθους ή κλάδου, με το εύρος και την πολυπλοκότητα του Συστήματος Επιχειρησιακής Συνέχειας να προσαρμόζονται στις πραγματικές δραστηριότητες, στους κινδύνους και στις απαιτήσεις του.